| | 
| Dit topic is om te checken of ik de enige ben die hiermee zit. Vast niet, maar het lijkt er soms wel op.
Ik durf dus niet te bellen. De telefoon opnemen als iemand hier naartoe belt is geen probleem, maar zelf bellen is een groot probleem.
Het is met de jaren wel minder geworden: ik ben nu zo ver dat ik wel naar vrienden kan bellen, maar laatst moest ik me ergens voor opgeven en moest ik dus een onbekende bellen. Mijn moeder wilde het niet voor me doen, dus heb ik er 2 dagen mee gezeten en heb toen toch maar gebeld, omdat ik datgene waarvoor ik me op ging geven heel graag wil. De telefoon glibberde haast uit mijn hand, zulke zweethanden had ik. Ben wel blij dat ik het toch heb gedaan, maar zo gaat het dus altijd.
Zo is een mobieltje voor mij ook vrijwel zinloos. Ik heb er wel 1, voor noodgevallen, maar hij staat vrijwel altijd uit.
Er is niemand die dit begrijpt en ikzelf eigenlijk ook niet. Ik weet ook wel, dat ALS ik per ongeluk het verkeerde nummer zou draaien ik zo de hoorn op de haak kan gooien, maar ik blijf dus met die angst zitten.
Weet iemand iets wat ik ertegen kan doen? Het begint een steeds groter probleem te worden. |
|
| |
| quote: BryanAdams schreef op 05 maart 2004 @ 23:58:
Dit topic is om te checken of ik de enige ben die hiermee zit. Vast niet, maar het lijkt er soms wel op.
Ik durf dus niet te bellen. De telefoon opnemen als iemand hier naartoe belt is geen probleem, maar zelf bellen is een groot probleem.
Het is met de jaren wel minder geworden: ik ben nu zo ver dat ik wel naar vrienden kan bellen, maar laatst moest ik me ergens voor opgeven en moest ik dus een onbekende bellen. Mijn moeder wilde het niet voor me doen, dus heb ik er 2 dagen mee gezeten en heb toen toch maar gebeld, omdat ik datgene waarvoor ik me op ging geven heel graag wil. De telefoon glibberde haast uit mijn hand, zulke zweethanden had ik. Ben wel blij dat ik het toch heb gedaan, maar zo gaat het dus altijd.
Zo is een mobieltje voor mij ook vrijwel zinloos. Ik heb er wel 1, voor noodgevallen, maar hij staat vrijwel altijd uit.
Er is niemand die dit begrijpt en ikzelf eigenlijk ook niet. Ik weet ook wel, dat ALS ik per ongeluk het verkeerde nummer zou draaien ik zo de hoorn op de haak kan gooien, maar ik blijf dus met die angst zitten.
Weet iemand iets wat ik ertegen kan doen? Het begint een steeds groter probleem te worden.
Ik heb ook wel een tijdje moeitje gehad met telefoneren... Niet echt angst, denk ik  Maar ik nam nooit de telefoon op, en als ik iemand moet bellen moet ik ook altijd staan, en lopen  Of als je het verkeerde nummer draait, dan voel ik me ook wel een beetje dom. Ik denk dat het met faalangst te maken heeft, bij mij dan. Ik ben vaak bang fouten te maken, niet zozeer om de fouten maar om wat de ander daar wel niet van denkt. Wat het misschien ook zou kunnen zijn is dat je de persoon niet ziet...
Dus misschien moet je er eerst achter komen waarom je het niet durft, en als het met faalangst te maken heeft kan ik je wel een beetje helpen, ik heb een tijd faalangsttraining gevolgt en het heeft me erg geholpen dus misschien dat ik het een beetje op jou over kan brengen. Als je wil natuurlijk. 
Goh ik klink als zo'n persoon die advies geeft in zo'n blad als Fancy 
Anyway, succes en t belangrijkste: Gewoon doen, want daardoor kun je het best je angsten overwinnen!  |
|
| |
| quote: JIMsteffieJIM schreef op 06 maart 2004 @ 00:08:
[...]
Ik heb ook wel een tijdje moeitje gehad met telefoneren... Niet echt angst, denk ik Maar ik nam nooit de telefoon op, en als ik iemand moet bellen moet ik ook altijd staan, en lopen Of als je het verkeerde nummer draait, dan voel ik me ook wel een beetje dom. Ik denk dat het met faalangst te maken heeft, bij mij dan. Ik ben vaak bang fouten te maken, niet zozeer om de fouten maar om wat de ander daar wel niet van denkt. Wat het misschien ook zou kunnen zijn is dat je de persoon niet ziet...
Dus misschien moet je er eerst achter komen waarom je het niet durft, en als het met faalangst te maken heeft kan ik je wel een beetje helpen, ik heb een tijd faalangsttraining gevolgt en het heeft me erg geholpen dus misschien dat ik het een beetje op jou over kan brengen. Als je wil natuurlijk.
Goh ik klink als zo'n persoon die advies geeft in zo'n blad als Fancy
Anyway, succes en t belangrijkste: Gewoon doen, want daardoor kun je het best je angsten overwinnen!
dat is anders, ik heb on hetzelfde, opnemen = geen probleem, bekenden bellen ook neit (of bekende bedrijven)
maar vreemden... nope, dan ga ik zo trillend dat ik het nummer niet eens kan intoetsen. ik laat een collega meestal bellen al is het over het algemeen toch 1 nummer dat ik moet bellen (0900-8844 (politie ja) aangezien ik parttime-beveiliger ben), toch heb k nog steeds moeite met bellen als k weet dat ik een nieuw centrale bel, of een ander onbekend nummer.... |
|
| |
| Heel bekend voor Jen... haha 
Het is nu een stuk minder dan voorheen maar ik heb het nog wel...
Ik kan het ook niet goed uitleggen want het slaat misschien nergens op maar toch vind ik het heel vervelend.
Ben altijd bang dat ik stoor, dat het ongelegen komt of ........ wat ik me dan ook in mijn hoofd haal!!! haha
Vrienden enzo durf ik nu wel te bellen maar onbekende vind ik nog lastig. Hoewel ik het soms makkelijker vind om een onbekende dan een bekende te bellen, ja ben best wel maf!
Een paar jaar geleden was het echt zooo erg dat mijn moeder voor me moest bellen omdat ik het echt niet durfde, ik moest het dan ook echt  maar dat is nu beter...
Dus het gaat beter worden... geen zorgen!  |
|
| |
| ik heb het ook een tijdje gehad dat ik de telefoon niet durfde te opnemen
kwam omdat, we een jongen in de zeik hadden genomen op msn, en we zeiden zo.. dat ik wil wel ontmoeten wil, maar niet ben gegaan, het schijnt dus te zijn dat ie daar een uur heeft gestaan!!
hij wist dus waar ik woon, dus ook mijn telefoon nummer
wat deed ie.. hij belde me dus waar ik bleef ik schrok dus me echt wezeloos..
en sindsdien had ik echt zo.. als de telefoon ging.. dat is ie..
die jongen is erg..heel erg.. kan best zijn dat ie dat deed en naar me toe komen is ook zoiets.. maar dat heeft hij gelukkig niet gedaan
ik heb een tijdje niet de telefoon opgepakt, maar nou heb ik dat niet meer 
--
maar bryanadams.. komt wel goed joh |
|
| |
| quote: BryanAdams schreef op 05 maart 2004 @ 23:58:
Dit topic is om te checken of ik de enige ben die hiermee zit. Vast niet, maar het lijkt er soms wel op.
Ik durf dus niet te bellen. De telefoon opnemen als iemand hier naartoe belt is geen probleem, maar zelf bellen is een groot probleem.
Het is met de jaren wel minder geworden: ik ben nu zo ver dat ik wel naar vrienden kan bellen, maar laatst moest ik me ergens voor opgeven en moest ik dus een onbekende bellen. Mijn moeder wilde het niet voor me doen, dus heb ik er 2 dagen mee gezeten en heb toen toch maar gebeld, omdat ik datgene waarvoor ik me op ging geven heel graag wil. De telefoon glibberde haast uit mijn hand, zulke zweethanden had ik. Ben wel blij dat ik het toch heb gedaan, maar zo gaat het dus altijd.
Zo is een mobieltje voor mij ook vrijwel zinloos. Ik heb er wel 1, voor noodgevallen, maar hij staat vrijwel altijd uit.
Er is niemand die dit begrijpt en ikzelf eigenlijk ook niet. Ik weet ook wel, dat ALS ik per ongeluk het verkeerde nummer zou draaien ik zo de hoorn op de haak kan gooien, maar ik blijf dus met die angst zitten.
Weet iemand iets wat ik ertegen kan doen? Het begint een steeds groter probleem te worden.
heb het nog nooi gehad allen toen ik 7 was
had ik een horror film gezien dat de telefoon ging en dat .... je weet welk verhaal..
dus toen hij afgelopen was 5 minuten daarna ging de telefoon..  |
|
| |
| | ik heb weleens een telefoontje (toen ik 7 was) gehadt met een rare man die vreemde vragen ging stellen en ik dacht dat ik hem kon want ik nam op hallo met daisy (daardoor wist hij me naam) ik heb een hele tijd gehadt dat ik de telefoon niet meer op durfde te nemen enzo en vindt het nu nog steeds eng want ik ben bang dat ik die man weer aan de lijn krijgt |
|
| |
| | daar heb k ook wel es last van, als iemand me belt heb k nergens last van, maar als k zelf moet bellen dat vin k gewoon heel moeilijk, ben k bang dat k naar de verkeerde naam vraag ofzo, dat k dan een hele andere naam zeg, maar gewoon k vin dat gewoon moeilijk, omdat als jij belt moet jij het gesprek beetje gaande houden |
|
| |
| haay haay, ik ben jose ..
ik heb alleen angst om te belle als er iets is ofso .. bijv. toen ik het uit had gemaakt belde hij me op en ik durfde niet op te neme .. :S
ik vond het eg heel raar ..
maar soms heb ik het ook als ik naar iemand moet belle .. dan weet ik nie wak moet segge ..
ik vind het self soms wel heel erg lastig .. maja .. kan der ook nix aan doen .. |
|
| |
| Ik heb het ook heel erg...
De laatste tijd gaat het wel beter..
Maar zelf mensen die ik goed ken sms ik liever dan dat ik bel...
Als ik de dokter moet bellen of een tandarts ofzo
Dan moet ik daar eerst een dag over nadenken wat ik dan ga zeggen....
Maar als ik dan eenmaal aan de etelefoon ben gaat het gewoon goed..
Maar heb echt jaren gehad dat mn moeder voor mij moest bellen omdat ik het echt zelf niet deed...
Dus ja ik begrijp je héél erg goed, het is gewoon heel vervelend.. |
|
| |
| quote: Tamara schreef op 06 maart 2004 @ 10:34:
Ik heb het ook heel erg...
De laatste tijd gaat het wel beter..
Maar zelf mensen die ik goed ken sms ik liever dan dat ik bel...
Als ik de dokter moet bellen of een tandarts ofzo
Dan moet ik daar eerst een dag over nadenken wat ik dan ga zeggen....
Maar als ik dan eenmaal aan de etelefoon ben gaat het gewoon goed..
Maar heb echt jaren gehad dat mn moeder voor mij moest bellen omdat ik het echt zelf niet deed...
Dus ja ik begrijp je héél erg goed, het is gewoon heel vervelend..
ja dat me ma voor mij moest belle heb ik nu soms nog een beetje!!
dat vind ik eg onwijs vervelend .. want ik ben 15 jaar en dan durf ik soms nog niet self te belle!
daar schaam ik me soms wel voor ..  |
|
| |
| | Ik durf wel naar vrienden te bellen(eigelijk ook niet zó goed)..maar bijv. naar vreemde mensen..bijvoorbeeld laatst naar specsavers..voor een Jamai-pop..durfde ik het ook niet..daar heb ik ook 3 dagen mee gezeten..mijn vader zei: bel zelf maar..en toen vroeg ik het aan mijn moeder die zei: Ja ik bel wel..maar eigelijk moest ik het zelf doen,om over mijn ''telefoon-angst'' heen te komen |
|
| |
| quote: BryanAdams schreef op 05 maart 2004 @ 23:58:
Dit topic is om te checken of ik de enige ben die hiermee zit. Vast niet, maar het lijkt er soms wel op.
Ik durf dus niet te bellen. De telefoon opnemen als iemand hier naartoe belt is geen probleem, maar zelf bellen is een groot probleem.
Het is met de jaren wel minder geworden: ik ben nu zo ver dat ik wel naar vrienden kan bellen, maar laatst moest ik me ergens voor opgeven en moest ik dus een onbekende bellen. Mijn moeder wilde het niet voor me doen, dus heb ik er 2 dagen mee gezeten en heb toen toch maar gebeld, omdat ik datgene waarvoor ik me op ging geven heel graag wil. De telefoon glibberde haast uit mijn hand, zulke zweethanden had ik. Ben wel blij dat ik het toch heb gedaan, maar zo gaat het dus altijd.
Zo is een mobieltje voor mij ook vrijwel zinloos. Ik heb er wel 1, voor noodgevallen, maar hij staat vrijwel altijd uit.
Er is niemand die dit begrijpt en ikzelf eigenlijk ook niet. Ik weet ook wel, dat ALS ik per ongeluk het verkeerde nummer zou draaien ik zo de hoorn op de haak kan gooien, maar ik blijf dus met die angst zitten.
Weet iemand iets wat ik ertegen kan doen? Het begint een steeds groter probleem te worden.
jij bent absoluut niet de enige hoor!! 
der wone iets van 16 miljoen(?!) mense in nederland !
dus jij bent soieso nie de enige ..
somige mense durfe het ook nie te segge .. se hebbe het wel maar segge het niet ..
ik vind het eg goed van juh dat jij dat wel durft
(van de rest trouwens ook!)
toppie
 |
|
| |
| |
| |
| Ik weet precies hoe het voelt. Helaas maar al te goed. 'K heb het met vooral met klasgenoten, familieleden buiten m'n ouders en broer, onbekende mensen/bedrijven. Het is de angst voor het onbekende. Moet je nagaan: ik studeer journalistiek en daarvoor moet je dit soort dingen dus écht durven.
Als er weer een opdracht is waar ik moet bellen naar een bedrijf (en dat is regelmatig) dan kan ik er soms zelfs niet van slapen. Gelukkig is het sinds ik ben gaan studeren wel ietsje verminderd, op een gegeven moment kun je er niet meer omheen. Geen excuses en geen uitweg, want je moet bellen om die opdracht waar te maken.
Het zal een lang leerproces worden en elke keer als ik iemand bel is het weer een kleine overwinning. Ik hoop dat ook jullie allemaal je angst zullen overwinnen, probeer het stapje voor stapje te doen. Oefen desnoods met je vader, moeder of vriend(in) ernaast, je zult er echt baat bij hebben |
|
| |
| quote: BadGirlAnnie schreef op 06 maart 2004 @ 11:13:
Ik weet precies hoe het voelt. Helaas maar al te goed. 'K heb het met vooral met klasgenoten, familieleden buiten m'n ouders en broer, onbekende mensen/bedrijven. Het is de angst voor het onbekende. Moet je nagaan: ik studeer journalistiek en daarvoor moet je dit soort dingen dus écht durven.
Als er weer een opdracht is waar ik moet bellen naar een bedrijf (en dat is regelmatig) dan kan ik er soms zelfs niet van slapen. Gelukkig is het sinds ik ben gaan studeren wel ietsje verminderd, op een gegeven moment kun je er niet meer omheen. Geen excuses en geen uitweg, want je moet bellen om die opdracht waar te maken.
Het zal een lang leerproces worden en elke keer als ik iemand bel is het weer een kleine overwinning. Ik hoop dat ook jullie allemaal je angst zullen overwinnen, probeer het stapje voor stapje te doen. Oefen desnoods met je vader, moeder of vriend(in) ernaast, je zult er echt baat bij hebben
Ja
Mijn moeder zegt ook altijd dat het goed ging als ik dan toch heb gebeld...
Dat geeft dan wel een goed gevoel
Van de week stond ik echt te trillen op mn benen..
Ik moest de manager van Jamai bellen, want er was op dat moment niemand bereikbaar die het anders kon doen, en het was super belangrijk...
Nou, echt ik zat met een mega rood hoofd en zweethanden bij de telefoon..
En uiteindelijk is het gewoon goed gegaan en dan ben ik toch wel trots op mezelf  |
|
| |
| Sheesh ik dacht dat ik de enige was Ik wist niet dat zoveel mensen het ook hebben
Ik ben nu zover dat ik zonder enige angst mn beste vriendin durf te bellen, en bellen naar goede vrienden durf ik ook wel nog net...
Maar verder durf ik het ook echt niet, en zit ik er meestal dagen over druk te maken tot ik het eindelijk is doe  
Het is ook zwaar irritant, en mensen vinden dat ook omdat zij altijd voor mij moeten bellen enzo |
|
| |
| | ik heb da ok un beetje hoor dak da nie zo goed durf maar ik doe ut tog gewoon, bij mij is ut helemaal nie zo erg, maar als ik me bijv erges voor op geef ofzo schrijf ik altijd op un briefje wa ik ga zeggen en vragen enzo moe je is probere da helpt wel |
|
| |
| | Ik had dat eerder ook heel erg. Ook als ik ergens heen moest bellen, dan duurde het gewoon eeuwen! Dan was ik helemaal gelukkig als er niemand opnam, dan kon ik het nog even uitstellen! Maar het wel veranderd sinds ik met mn opleiding bezig ben, dan moet je ook de telefoon opnemen of ergens naar toe bellen. En dan kan het helemaal niet uitgesteld worden! Ik ben altijd vooral bang dat ik iets vergeet als ik iets moet doorgeven aan iemand. Ben dan vaak een tussenpersoon. Ik moet nu eigenlijk de belastingsdienst bellen, maar dat durf ik ook weer niet, ben bang dat het weer zo'n lang verhaal wordt en dat ik weer iets verkeerd heb gedaan met het invullen van papieren. Maar gelukkig hebben er dus heel veel mensen last van! |
|
| |
| | nooit gehad maar ik snap dat jij het wel hebt en ik vind het zeker niet raar echt niet..! |
|
| |
| | soms heb ik dat ook ja.. maar laatste tijd niet meer gelukkig |
|
| |
| | alleen soms met vreemde mensen |
|
| |
| Iedereen (alvast) bedankt voor de reacties, ik denk dat ik er wel wat aan heb, al is het alleen maar om het feit dat ik echt de enige niet ben.
Ik vind namelijk dat ik het toch een keer moet leren. Ik bedoel, ik ben nu 18 en als mijn moeder nog steeds voor me moet bellen gaat iedereen ook denken... |
|
| |
| | Ik wist eigelijk niet dat zoveel hier ook er last van hebben.. Ik bedoel.. ik durf wel mensen die ik goed ken ofzo te bellen maar onbekenden echt niet.. dan krijg ik enorme zweethanden en begin ik opeens heel vaak te slikken en klopt mn hart in mn keel.. ik weet eigelijk niet echt goed hoe t kan want ik snap niet dat ik daar " bang " voor ben.. ik bedoel van die mensen kennen Je toch niet.. ( onbekenden ) maar ik durf het nog steeds niet goed.. |
|
|
